Zatrzymane historie. Opowieść o Tadeuszu Jedynaku

„Jeśli "Solidarność" na Śląsku utożsamia Tadeusz Jedynak, a jeszcze wiadomo powszechnie, że jest on  z Jastrzębią, to stąd się buduje przekonanie, że tam "Solidarność” jest najsilniejsza” - mówił   na przełomie 1986 i 87 roku  "Karol", czyli Jerzy Buzek w wywiadzie udzielonym Stanisławie Domagalskiej i Jarosławowi J. Szczepańskiemu zbierającym materiały do reportażu „Bardzo czarny Śląsk” (nr. 5/1987  kwartalnik „Dwadzieścia jeden” drugoobiegowe (nielegalne) wydawnictwo „Rytm”). 

O "Solidarności" z lat 80-tych, o wizerunku górników i górnictwa opowie Jarosław J. Szczepański – historyk, dziennikarz zajmujący się górnictwem od 1977 roku, uczestnik strajków na kopalni „Manifest Lipcowy” w 1980 i 1988 roku, sekretarz strony solidarnościowej przy górniczym Okrągłym Stole 1989, w stanie wojennym współpracownik szefa podziemnej „Solidarności” na Śląsku Tadeusza Jedynaka. Prowadził (1984-86) miesięcznik drugoobiegowy „Górnik Polski”. O górnictwie pisał m.in. w „Trybunie Górniczej”, „Polityce”, „Tygodniku Powszechnym”, miesięczniku „Powściągliwość i praca” (1984-1989) oraz podziemnych „Vacat”, „Dwadzieścia jeden”, „PWA”, „Tygodniku Mazowsze”. Autor m.in. książek: „Górnik Polski. Ludzie z pierwszych stron gazet” (Warszawa 2005).